Пишува: Скендеровиќ Тутиќ Едина

КОЈ ПАТУВА КОН МЕСЕЧИНАТА !?

Луѓето во светот многу одамна слетаа на месечината и шетаат низ вселената…

Замислете таква моќ на образование тука кај нас?
Да се искористи целото знаење стекнато уште од малите нозе за вистински напредок…во технологијата во науката. Сето тоа професионално знаење – да се пренесе на новите генерации, но не само тоа, туку и да се работи на личен интегритет, достоинство и личната самопотврда, на човекот во нас, и со тоа да се почувствува сопствената радост и среќа.
Тоа искуство, со тие квалитети, да се разбере во основа, она што го сакаше самиот Бог со чинот на создавање на човекот.
Кога ќе го достигнеме тоа ниво на целокупната, сопствената и социјалната свест, можеме да се сметаме за нова и златна генерација, генерација која го зазеде своето место на пиедесталот!

Таму не можете да одите „преку партии и врски“. Тоа е тежок пат, тешко е да замислиме, зарем не?
Но, верувам дека тоа исто така е најдобриот начин.

Додека напредните земји ги градат своите темели врз основа на знаење, уште од античкото време, тие создадоа и создаваат добра основа за својата држава.
Иако во основа имаат две сезони, тие имаат изградено таков систем, метафорички, да посадат секое семе, да знаат точно секое семе каде да го посадат и да испланираат точно колку семиња да се засадат, и да знаат со сигурност колку ќе роди и со каков плод, на крајот 100% знаат каде да го постават.
И сето тоа, да се знае десет години однапред.
Па, тоа е домаќинство. Тоа е образование. Тоа е култура. Тоа е економија. Тоа е држава управувана од владеење на правото.

И како е тоа со нас?
Додека ние на Балканот веќе имаме поволна клима и квалитетен персонал кој за жал го запоставуваме во битката за опстанок, ние како деца сè уште чекаме на „сезонско“ вработување преку политички партии и партиски полтрони, за жал, претежно непрофесионален, необразован кадар.
Или пак ангажираме образовани и професионални, но на погрешно место.

Сè уште не свесни дека ваквиот став не ја гради, туку ја уништува државата.

Вработените се среќни, а родителите гордо се фалат дека „партијата или врската“ ги вработила нивните деца во државна институција.
Привремено, сите се среќни, на краток рок, а во суштина не се свесни дека на долг рок учествуваат во уништување на сопствената почва, на својата држава. Таа нишка мора да биде скината. Ја нарекувам нишка затоа што секогаш е подложна на кинење.
Мора да градиме челични синџири, и самите да ја „тргнеме“ послабата алка и да се поврземе со посилната.

 Мислам на интелектуални алки.
Повеќе не смееме да дозволиме такви вработувања. Ајде да пораснеме и да се надградуваме. Само на овој начин можеме да продолжиме во вистинската насока.

Поврзување на канализацијата, поврзување на уличното осветлување, асфалтирање улици или радување на закрпена дупка со асфалт, зголемување на платата, не смеат да бидат теми на разговор со нашите владетели.

Не мора да бидеме благодарни за тоа. Избрани се да му служат на својот народ. Тоа е, во суштина, работа на државата и државните службеници.
Нивната работа е да ни обезбедат квалитетни услови за живот и да обезбедат наследство од знаење, ​​задржувајќи ја ваквата линија во пораст, но не на кој било начин, давајќи им приоритет и вредност на политичките послушници и полтрони, дојде време да преовладува глупоста и да се замолчи умот. Не ли е така?

Ние како граѓани треба да ги кренеме свои линии на очекувања и да го покажеме нашето ниво на знаење, само за да не дозволиме да ја навредуваат нашата интелигенција.

За жал, има многу од оние кои сè уште им се поклонуваат на партиски таканаречени светци, затоа што тие ги вработиле или решиле дел од нивната инфраструктура, како да самите не се способни за повеќе.
Првите, без доволно финансии, само-мотивација, без доволна самоевалуација, самокритика, општа критика, доведуваат до таква „клиничка слика“ како да не заслужуваат вработување или основни услови за подобрување на своето живеење, туку тие им се подарени од партијата.

Истата политичка партија која е подготвена да продолжи да ги шири своите корени и да ги споделува плодовите со своите полтрони. Обичните луѓе на крајот остануваат со пиревина.
Борба за опстанок.

Сите се согласуваат и се однесуваат како да не го заслужуваат „патот до месечината“, како да не се способни за работа и создавање.
Па сега, особено нагласена пред какви било избори, тогаш сите тие ти се пријатели и на сите си им пријател…

Повеќето не се свесни, додека другото мнозинство се убедени во „вистинскиот пат“, а понекогаш дури и свесни, знаејќи дека не се во право, така одат против секој свој, државен, морален и етички принцип, мора да молчат, не смеат да протестираат.
Тие се изнајмиле себе си и своето семејство додека власта се држи за фотељата, сè додека коренот не ослабне. Какво понижување на интегритетот на една личност е тоа ?!

Кога работите не одат добро за нив, и тоа секогаш се случува затоа што корените и темелите се слаби, секогаш треба да се обвинува некој друг, најчесто другиот од другата партија. Претпоставувам дека мислат дека не се за подобро, како што би рекол Мило: „Седи си кај си, ни за кај си не си“. Ајде само да ја пополниме бројката на гласачи, па да продолжиме да пропаѓаме.

Тие способните, тие одамна тргнале на долго патување, надвор од кругот – тесни партиски граници, слободни, слободоумни, ослободени од предрасуди, сите отидоа кон својата месечина, за жал, немајќи на кој да ги им презентираат своите идеи овде и никој на кој да им го остават во наследство своето знаење, затоа што останатите се задоволни и нема да учат од „бубалицата“, најчесто затоа што не го разбираат знаењето.

Дури ни самата држава не ги разбира, не толерира критика, не инвестира во знаење и наука, затоа што тоа е преголема инвестиција за нив, оставајќи ги намерно да заминат, да не се мешаат во нејзината политика на управување. Да не им го уништат комфорот.

Државата, очигледно, ги носи законите за да ги крши.

Државата, ние, граѓаните, сме осакатени од желбата за знаење.

Ние ротираме во нашата орбита, секој со своја динамика и под иста непроменлива инерција. „Месечината е далеку од нас“ – најлесно е да се каже така.